[ February 27, 2006 ] فارسي چهارمين زبان وبلاگ‌نويسي در دنيا

ايسنا:اگر چه از عمر اينترنت در ايران زمان زيادي نمي‌گذرد، استفاده روزافزون از آن در كشور گواه اين است كه در همين زمان كوتاه اين تكنولوژي جديد ارتباطي، راه خود را در جامعه ايران به خوبي باز كرده، در اين ميان عرصه وبلاگ و وبلاگ نويسي بعنوان يكي از متنوع‌ترين امكانات اينترنت از محبوبيت بالايي بويژه در ميان قشر جوان برخوردار است؛ به گونه‌اي كه زبان فارسي در جهان به عنوان زبان چهارم وبلاگ نويسي شناخته شده است.

كارشناسان معتقدند كه جوانان ايراني در انتقال ديدگاه‌ها و انديشه‌هاي خود در فضاي سايبر بسيار موفق بوده‌اند، چرا كه ويژگي‌ خاص اين تكنولوژي سبب شده آنها بتوانند براي يك بار هم كه شده انديشه‌ها و اعتقادات خود را به طور آزادانه مطرح كنند؛ چرا كه وبلاگ‌ها تنها رسانه‌هايي هستند كه نياز به متولي و سامان‌دهنده نداشته و از اين رو جوانان به دليل فضاي آزاد وبلاگ‌ها به آن روي آورده‌اند.
همچنين تحقيقات سازمان ملي جوانان نشان مي‌دهد كه فضاي وبلاگ نويسي براي جوانان چيزي بيش از تفريح و سرگرمي است، آنها فضاي وب را دوست دارند، زيرا در آن مي‌توانند آزادانه از آنچه فكر مي‌كنند و به آن مي‌انديشند بنويسند و تبادل نظر كنند، ضمن آن كه به گفته بسياري از اين جوانان آنها بخشي از تنهايي خود را كه از خصايص زندگي عصر مدرن است در اين محيط با دوستاني ناپيدا تقسيم مي‌كنند.
ناگفته با نگاهي به وبلاگ‌هايي كه صاحبان آن را جوانان تشكيل مي‌دهد پيداست كه فضاي وبلاگ فرصتي براي جوان ايجاد مي‌كند كه مكنونات قلبي خود را و حتي دغدغه‌هاي روزانه‌اش با ديگراني كه آنها را نمي‌شناسد، آزادانه و حتي بدون هيچگونه ترس و واهمه‌اي مطرح كند.
در اين زمينه تابان خواجه نصيري، پژوهشگر و فعال حوزه وبلاگ نويسي در گفت‌وگو با خبرنگار ايسنا با بيان اين كه متأسفانه جواناني كه با كامپيوتر و اينترنت كار كرده و اوايل كار وبلاگ نويسي آنهاست درك كاملي از موضوع ندارند، مي‌گويد: بنابراين اين گروه از جوانان بعلت عدم اين درك «همه‌چيزنويس» مي‌شوند و هر مطلبي را در وبلاگ خود مي‌نويسند و به اصطلاح تركيبي از موضوعات مختلف را در وبلاگ‌هاي خود دارند.
به گفته وي اين افراد به علت فرصت زماني زيادي كه براي نوشتن در اختيارشان است، همه‌چيز مي‌نويسند و اين امر ارزش كاري آنها را پايين مي‌آورد.
خواجه نصيري با بيان اين كه همه‌چيز نويسي در ميان جوانان بيشتر ديده مي‌شود، خاطرنشان مي‌كند: اما در ميان همه‌چيزنويسي، اين جوانان در وبلاگ‌هاي خود بيشتر به موضوعاتي پيرامون خانواده، دوستان، سرگرمي و بازي‌ها، آينده كاري خود و دغدغه‌هايشان مي پردازند، حتي در اين ميان آنها به نوشتن شايعات، خاطرات دوران مدرسه، دانشگاه در وبلاگ‌هايشان مي‌پردازند.
اين پژوهشگر روزنامه‌نگاران جوان را دسته ديگري از جوانان وبلاگ نويس برمي‌شمرد و مي‌افزايد: اين دسته از جوانان ابزار خود را بهتر از جوانان ديگر مي‌شناسند و به موضوعي خاص در وبلاگ‌ خود مي‌پردازند.
به گزارش ايسنا، اين در حاليست كه گروه ديگري از جوانان يادآور مي‌شوند كه صفحات وبلاگ‌ها، عرصه‌اي براي حرف زدن آنها و شنيدن حرف‌هاي ديگران فارغ از سانسورهاي دولتي پديد مي‌آورد كه رتبه چهارم زبان فارسي در وبلاگ نويسي و رتبه سوم جوانان ايراني در ارتباطات اوركات نمود بارزي از گريز جوانان ايراني به فضاهاي مجازي بشمار مي‌روند.
بنابراين ديده مي‌شود كه جوان به دنبال يافتن راهيست كه در آن آزادانه و بدون هيچگونه ترس و واهمه‌اي از خود و دغدغه‌هايش بگويد، به فضاي وبلاگ‌ها پناه برده و مخاطب خود را در ميان صفحات مجازي اينترنت و نه ديگر همچون گذشته در ارتباط با دوستان و حتي خانواده جست‌وجو مي‌كند، لذا اين امر نشان مي‌دهد كه جوانان امروز ما به دنبال مخاطباني هستند كه بدون سرزنش او تنها به حرف‌هايش درباره خانواده، دوستان، مدرسه، بيكاري، مشكل اقتصادي‌اش و در يك كلمه درباره «خود خودش» گوش كند.
دكتر مرتضي منطقي نيز در كتاب «رفتارشناسي جوان» آورده است: ارتباط با جهان مجازي براي جوان گريزگاهي براي فرار از واقعيات به شمار مي‌آيد، زماني كه واقعيات تلخ اجتماعي همچون مشكلات عديده اقتصادي، بيكاري، مشكلات اجتماعي، سرخوردگي‌هاي سياسي و ... عرصه را بر جوان تنگ مي‌كند؛ لذا جوان براي فرار از اين واقعيت ناخوشايند پناه بردن به جهان رويايي را پيشه خود مي‌كند تا در آن قدري آسوده بوده و از فشار واقعيات آزار دهنده‌اي در اطراف و اكناف خود مي‌بيند بكاهد.
برخي از جوانان نيز به صراحت بيان مي‌كنند كه استقبال گسترده آنها از فناوري‌هاي اطلاعاتي به سبب سرخوردگي آنها از جهان خارج و تلاش براي يافتن عرصه‌اي براي گريز و فراموش كردن واقعيات تلخ جامعه است.
تابان خواجه نصيري در اين زمينه معتقد است كه وبلاگ‌ها، عرصه‌ها، فرصت‌ها و دروازه‌هاي جديدي بروي جوانان مي‌گشايند، لذا وبلاگ نويسان جوان ما براي موفقيت بايد مطالعه و تحقيق داشته و با حضور در ميان مردم آنچه را كه مي‌آموزند در وبلاگ‌هاي خود مطرح كنند و از اين طريق از سوي افرادي همچون مديران شركت‌ها، اساتيد دانشگاه و ... كه بدنبال جذب اطلاعات با ارزشي هستند جذب شوند،از اين رو جوانان بايد بدانند اين اطلاعات را نمي‌توان در همه چيز نويسي يافت.
اين فعال وبلاگ نويسي با اشاره به وبلاگ‌هايي كه دغدغه‌هاي نسل خود را مي‌نويسند، مي‌افزايد: اين وبلاگ‌ها كه تعداد زيادي را شامل مي‌شود تحت عنوان موضوع «جوان» به فعاليت مي‌پردازند، اما متأسفانه به خاطر بيماري «همه‌چيزنويسي» مخاطبين خود را از دست مي‌دهند.
گفتني است گاهي اوقات ديده مي‌شود كه حتي افرادي غير از جوانان، «جوان» و مسائل مبتلا به جوانان را موضوع وبلاگ‌هاي خود قرار داده و به نقد و بررسي اين مسائل مي‌پردازند، خواجه نصيري در اين زمينه مي‌گويد: بسياري از اين وبلاگ نويس‌ها طي گفت‌ وگوهايي كه با جوانان دارند براي پي بردن به تفكرات و دغدغه‌هاي آنها، با آنها هم‌صحبت مي‌شوند، اما بيشتر از آنچه كه بخواهند نتايج گفته‌ها و شنيده‌هاي خود را در وبلاگ‌ها بنويسند بيشتر آنها را مطرح كرده و در برخي موارد به مسؤولين هشدار مي‌دهند.
به نظر مي‌رسد كه خود جوانان بيشتر به بيان مشكلات و دغدغه‌هاي خود مي‌پردازند در واقع جوانان به نوعي در عرصه وبلاگ‌ها به طرح موضوع و بيان مشكلات خود از جمله بيكاري، مشكلات اقتصادي، خانوادگي، اجتماعي و ... مي‌پردازند و بزرگتر‌ها با ديدي شايد كارشناسي‌تر و نقادانه‌تر اين مسائل را به گوش مسؤولين مي‌رسانند.
اما اينكه بعد از اين مرحله چه اتفاقي مي‌افتد به نظر مي‌رسد ديگر نيازي به وبلاگ ندارد فقط كمي همت و شايد مقداري هم نگاه آينده‌نگر لازم دارد تا حركت اين وبلاگ‌ها به سر منزل خود برسد.